( اكنون كه فرصت دارى ) براى روز ( بازگشت ) خويش توشه‌اى بفرست ، ( 22 ) پس اى شنونده ( از نافرمانى خدا و رسول ) بر حذر باش ، و اى بى خبر ( به اطاعت و فرمانبردارى ) كوشش نما ، و ( از احوال قيامت كسى ) ترا مانند شخص آگاه ( پيغمبر و أئمهّء اطهار عليهم السّلام ) مطّلع نمى كند ( پس اكنون ترا ببعض آنچه كه بايد از آن بر حذر باشى آگاه مى نمايم : ) ( 23 ) از جملهء احكام خدا در قرآن محكم و استوار كه ( تجاوز از آن نمى توان كرد ، و ) به ( پيرو ) آنها پاداش داده راضى و خوشنود مىشود ( مشمول رحمت خويش مى نمايد ) و براى ( مخالفين ) آنها كيفر مقرّر فرموده و بخشم مى آيد ، آنست كه بنده‌اى كه از دنيا مى رود اگر چه ( با عبادت و بندگى ) به خود رنج داده و عمل خويش را ( ظاهرا ) خالص نموده باشد ، سودى بدست نمى آورد در حالى كه ملاقات كند پروردگارش را با يكى از اين خصلتها ( ى پنجگانهء زير ) كه از آنها توبه و بازگشت نكرده باشد ( اوّل ) : شرك به خدا در آنچه بر او واجب گردانيده از عبادت و پرستش خود ( ديگرى را شريك او قرار دهد خواه آشكار خواه پنهان كه عبارت است از رئاء و خودنمايى س 18 ى 110 مى فرمايد : فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ ربَهِِّ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ ربَهِِّ أَحَداً يعنى كسى كه اميدوار است رحمت پروردگارش شامل حال او گردد بايد كار شايسته بجا آورد ، و در پرستش پروردگارش كسى را شريك قرار ندهد ، دوّم : ) يا بسبب هلاك كردن ( از بين بردن ) ديگرى خشم خويشتن را بر طرف نمايد ( س 4 ى 93 مى فرمايد : وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فجَزَاؤهُُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَ لعَنَهَُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً يعنى هر كه مؤمنى را از روى قصد بكشد كيفر او دوزخ است كه در آن جاويد مى ماند و خداوند بر او غضب نموده او را از رحمت خويش دور و عذاب بزرگ برايش آماده فرمايد ، سوّم : ) يا بيان كند كار زشتى را كه ديگرى بجا آورده ( س 24 ى 19 مى فرمايد : إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ يعنى آنان كه دوست دارند كه ناشايسته و كار زشتى در بارهء كسانى كه ايمان آورده‌اند فاش گردد براى ايشان در دنيا و آخرت عذاب دردناك است ، چهارم : ) يا بمردم رو آورد براى درخواست حاجتى بوسيلهء آشكار نمودن بدعتى در دين خود ( س 28 ى 50 مى فرمايد : وَ مَنْ أَضَلُّ